تو خود می‌بینی آن جانی که در ذرات، پنهانَست

تو خود می‌بینی آن جانی که در ذرات، پنهانَست. [Intro] (Solo Ney melody with deep, ethereal atmospheric pads) [Verse 1 - Calm, Reciting] تو خود می‌بینی آن جانی که در ذرات، پنهانَست نِشانیِ همان عهدیس، که غرقِ جان و جانانَست به هر کوی و به هر برزن، تو را در چهره‌ها جُستم خِرَد، با دیدنِ رویَت، قَوی، شوریده، پُر نور است (Soft percussion starts) تو خود دانی وفا را هم، طریق و رسم و راهی هست که این دیوانگی در ما، نه از وَهم، از سرِ جانَست [Verse 2 - Emotional, Rising Intensity] مُرَبّی، گر تویی، عقل از شُکوه اَت صَد بَرابر شُد هزاران مُرده اِستعداد، زِ نورت چون گُلستانَست تو میدانی که بی‌نورَت، تلاشی سَرد و بیهودَست که اِستعدادِ ما با تو، شُکوهِ باغِ رِضوانَست (Add Cello layers) در این تاریکیِ مُطلق، تویی، فانوسِ راهِ ما که بی‌ لُطف اَت، همه کوشِش، چو دامی، پیشِ هر گامَست [Chorus - Heavy Daf Rhythm, Powerful] به خواب و غِیرِ آن، او را همی‌جویم تو خود دانی که تنها، راهِ او پویم! به خواب و غِیرِ آن، او را همی‌جویم تو خود دانی که تنها، راهِ او پویم! [Verse 3 - Epic, Stronger Beat] (Shift to driving rhythm) زُلِیخا می‌شَوَم، در شهر و در جَمعیتَت پِنهان که فَخرم، بَندِگی، در خِیلِ جانبازان و پاکان است تو سُلطانِ همه‌ خوبی، تویی مِعیارِ اِنسانی که هٓر کٓس با تو شُد، نامٓش میانِ خیلِ مَردانَست خوشا در جِبهه‌یِ پاکی، به سَمتِ حَق سَفَر کردن که این راهِ وفاداری، پناهِ خسته‌جانان است [Bridge - Majestic, Orchestral Swell] (Slow Tempo, Grand Choir Background) تویی مقصد، تویی مَبدَع، تویی از مادر اَفزونتر به جانِ ما تو نزدیکی، حُضورت در دِل و جانَست تو آن قِبله که در هر سو، تماشایِ تو میباید که با یادَت همه دردی، درین مِیخانه آسانَست [Chorus - Maximum Energy, Climax] (Full Ensemble, High Intensity) به خواب و غِیرِ آن، او را همی‌جویم تو خود دانی که تنها، راهِ او پویم! [Outro - Fading, Melancholic] (Cello and Ney Solo) بِخوان، تو «صابِرا» این ذِکر، که پایانش رُخِ یارَست... نِشانی از هَمان عَهدیست، که غرقِ جان و جانان است... (Whispering) تو را همی‌جویم... تنها راهِ تو را پویم... [End]