و گهگاهی دو خط شعری
و گهگاهی دو خط شعری. که گویای همه چیز است و خود ناچیز
و گهگاهی نمی اشکی که می شوید ز دل غم های پنهانی
و گهگاهی چه رویایی که صد ناگفته را میگوید و رمزیست
و گهگاهی نمی اشکی که صد ناگفته را میگوید و رازیست
و گهگاهی چه رویایی که میشوید ز دل. غمهای بسیاری
و گهگاهی دو خط آیه که بردارد حجاب از راز پنهانی
و گهگاهی نگاه دخترم شوید ز تن صد خستگی سستی
و گهگاهی به فریادی شود با خاک یکسان سازه های فولادی